Je houdt van je partner. Je hebt samen veel meegemaakt en misschien wel jarenlang gebouwd aan een mooi leven. Toch knaagt er iets. Je voelt je niet meer écht gelukkig, maar de gedachte om iets te veranderen maakt je onzeker. Want wat als jouw keuze de ander verdriet doet?
Het is een situatie die vaker voorkomt dan je misschien denkt.
Mensen die zoveel rekening houden met hun partner, dat ze langzaam het contact met hun eigen gevoelens en behoeften verliezen.
Als liefde langzaam aanpassen wordt
In een gezonde relatie houd je rekening met elkaar. Je sluit compromissen, toont begrip en probeert samen oplossingen te vinden.
Maar wat gebeurt er wanneer één van beiden voortdurend degene is die zich aanpast?
Die zijn gevoelens inslikt om discussies te voorkomen? Die steeds opnieuw kansen geeft? Die liever zelf verdriet heeft dan de ander teleurstelt?
Vaak ontstaat dit patroon heel geleidelijk.
Je zegt een keer niets omdat je geen ruzie wilt. Je stemt ergens mee in terwijl je eigenlijk iets anders voelt. Je geeft opnieuw een kans omdat je hoopt dat het deze keer wel goedkomt.
En voordat je het weet, ben je vooral bezig met wat de ander nodig heeft.
De vraag wat jij zelf wilt, verdwijnt steeds verder naar de achtergrond.
Waarom blijven mensen twijfelen over hun relatie?
Veel mensen denken dat je vanzelf vertrekt wanneer je niet gelukkig bent in een relatie.
Maar zo eenvoudig werkt liefde niet.
Een relatie bestaat uit meer dan de problemen die er spelen. Er zijn herinneringen, gezamenlijke dromen, misschien kinderen en een leven dat jarenlang met elkaar verweven is geraakt.
En natuurlijk is er vaak nog steeds liefde.
Juist die liefde maakt het zo moeilijk om een beslissing te nemen.
Soms weet iemand rationeel heel goed dat bepaalde situaties niet gezond zijn. Er zijn terugkerende conflicten, gebroken beloftes of fundamenteel verschillende toekomstwensen.
Toch blijft de hoop bestaan dat het ooit weer wordt zoals vroeger.
Dat de ander verandert.
Dat het samen weer goedkomt.
Maar ondertussen blijft één belangrijke vraag onbeantwoord:
Ben ik nog gelukkig met de relatie zoals die vandaag werkelijk is?
Je kunt van iemand houden en toch iets anders willen
Soms liggen de verschillen tussen partners niet in de dagelijkse communicatie, maar in hun diepste levenswensen.
De een wil graag kinderen, terwijl de ander die wens helemaal niet heeft.
De een verlangt naar rust en stabiliteit, terwijl de ander worstelt met problemen die steeds opnieuw voor onzekerheid zorgen.
Dan kun je nog zoveel van elkaar houden, maar liefde alleen lost niet ieder verschil op.
Dat betekent niet dat je onmiddellijk afscheid moet nemen.
Het betekent wel dat je eerlijk moet durven kijken naar wat voor beide partners belangrijk is.
Want wanneer je voortdurend over je eigen grenzen gaat om de relatie te behouden, kan dat uiteindelijk leiden tot verdriet, frustratie en verlies van zelfvertrouwen.
Waarom dezelfde patronen blijven terugkomen
Wat veel mensen niet beseffen, is dat de manier waarop zij met relaties omgaan vaak al veel langer bestaat.
Misschien heb je geleerd dat je vooral voor anderen moet zorgen.
Dat je verantwoordelijk bent voor de sfeer.
Of dat je harder je best moet doen wanneer iemand afstand neemt.
Die overtuigingen kunnen ervoor zorgen dat je jezelf in verschillende relaties steeds opnieuw wegcijfert.
Je geeft meer dan je ontvangt, durft moeilijk grenzen te stellen en voelt je schuldig wanneer je eindelijk voor jezelf kiest.
Daarom is het belangrijk om niet alleen naar het gedrag van je partner te kijken, maar ook naar je eigen patronen.
Een nieuwe relatie betekent namelijk niet automatisch dat oude patronen verdwijnen.
Voor jezelf kiezen is niet egoïstisch
Een van de moeilijkste lessen voor mensen die gewend zijn zichzelf weg te cijferen, is dat zij niet verantwoordelijk zijn voor het geluk van iedereen om hen heen.
Natuurlijk mag je rekening houden met de gevoelens van je partner.
Maar jouw gevoelens tellen net zo goed mee.
Voor jezelf kiezen betekent niet dat je de ander onbelangrijk vindt.
Het betekent dat je eerlijk durft te zijn over je eigen behoeften, grenzen en verlangens.
Dat je leert vertrouwen op je eigen gevoel.
En dat je begrijpt dat je niet iedere teleurstelling of ieder verdriet bij een ander kunt voorkomen.
Je kunt niet altijd voorkomen dat je een ander verdriet doet. Maar je kunt wel leren om jezelf niet steeds opnieuw tekort te doen.
Waar ben jij gebleven?
Misschien is dit wel de belangrijkste vraag die je jezelf kunt stellen wanneer je twijfelt over je relatie.
Niet alleen: wil ik blijven of vertrekken?
Maar vooral:
Wie ben ik geworden binnen deze relatie?
Durf ik nog te zeggen wat ik werkelijk voel?
Weet ik nog wat ik zelf belangrijk vind?
En maak ik mijn keuzes vanuit liefde en vertrouwen, of vooral vanuit angst om iemand kwijt te raken?
Het zijn geen eenvoudige vragen.
Maar juist door ze serieus te onderzoeken, kun je ontdekken wat je nodig hebt om weer rust, vertrouwen en duidelijkheid te ervaren.
Want een gezonde relatie draait niet alleen om het geluk van de ander.
Jij mag er zelf ook nog zijn.
Over de auteur
Saskia Karels is relatiecoach bij Relatiepraktijk Saskia Karels in Andijk. Zij begeleidt al meer dan 15 jaar mensen die vastlopen in hun relatie, moeite hebben met keuzes maken of zichzelf zijn kwijtgeraakt in terugkerende relatiepatronen.
In haar praktijk helpt zij cliënten om meer inzicht, zelfvertrouwen, rust en verbinding te ontwikkelen, zowel binnen hun relatie als met zichzelf.
Meer informatie en het volledige blog 'Jezelf verliezen in een relatie: waar ben jij gebleven?' zijn te vinden via Relatiepraktijk Saskia Karels.
Meer informatie of een kennismakingsgesprek:
www.relatiepraktijksaskiakarels.nl/contact
06 -28886657

9.5 ℃

































































